Формы слова «перестать»
глагол (инфинитив) · I спряжение · совершенный вид · инфинитив: перестать
Все формы слова «перестать»
I спряжение совершенный вид инфинитив: перестать
Настоящее / будущее время
| Лицо | Ед. число | Мн. число |
|---|---|---|
| 1-е лицо | перестану | перестанем |
| 2-е лицо | перестанешь | перестанете |
| 3-е лицо | перестанет | перестанут |
Прошедшее время
| Род / число | Форма |
|---|---|
| м. р. | перестал |
| ж. р. | перестала |
| ср. р. | перестало |
| мн. ч. | перестали |
Ударение в формах слова «перестать»
| Форма | С ударением | Падеж / время |
|---|---|---|
| перестану | переста́ну | буд., ед.ч., 1 л. |
| перестанем | переста́нем | буд., мн.ч., 1 л. |
| перестанешь | переста́нешь | буд., ед.ч., 2 л. |
| перестанете | переста́нете | буд., мн.ч., 2 л. |
| перестанет | переста́нет | буд., ед.ч., 3 л. |
| перестанут | переста́нут | буд., мн.ч., 3 л. |
| перестал | переста́л | прош., м.р. |
| перестали | переста́ли | прош., м.р., ж.р., ср.р. |
| перестала | переста́ла | прош., ж.р. |
| перестало | переста́ло | прош., ср.р. |
| перестанем | переста́нем | повелит., 1 л. |
| перестанемте | переста́немте | повелит., 1 л. |
| перестань | переста́нь | повелит., 2 л. |
| перестаньте | переста́ньте | повелит., 2 л. |
| переставший | переста́вший | причастие, действит., прош. |
| перестав | переста́в | деепричастие, причастие, прош. |
| переставши | переста́вши | деепричастие, причастие, прош. |